Wojna secesyjna – wojna domowa, która miała obszar wewnątrz latach 1861-1865 wewnątrz Stanach Zjednoczonych Ameryki, pośrodku stanami wchodzącymi wewnątrz zbiór Stanów Zjednoczonych (tzw. Unią czyli "północą") także Skonfederowanymi Stanami Ameryki (tzw. Konfederacją innymi słowy "południem"), które wystąpiły z Unii.
Nazwa "wojna secesyjna" pochodzi od czasu secesji (wystąpienia) stanów skonfederowanych z Unii. Powszechną nazwą, stosowaną zwłaszcza w środku USA, jest również "amerykańska wojna domowa" (ang. American Civil War). Znana jest ponadto jak "wojna między stanami" oraz "wojna o niezawisłość południa". Zapoczątkowało ją ostrzelanie Fortu Sumter wewnątrz zatoce Charleston w środku Karolinie Południowej na wskroś konfederatów 12 kwietnia 1861. Trwała do 26 maja 1865, jak poddały się ostatnie oddziały konfederackie. W wyniku wojny sen wieczny poniosło 600 tys. ludzi, zniszczono własność o wartości 5 mld dolarów, wolność uzyskało 4 mln niewolników.