Pierwszy opór, który stawiły wojska południa, okazał się zwłaszcza silny. Siły konfederackie wobec dowództwem generałów Josepha E. Johnstona dodatkowo P.G.T. Beauregarda znajdowały się wobec tego do wnętrza Manassas do wnętrza Wirginii. W lipcu 1861 wojska Unii wobec dowództwem generała majora Irvina McDowella zostały zatrzymane ponad Bull Run, gdzie została stoczona pierwsza starcie tej wojny. Wojska północy poniosły w tej okolicy sromotną klęskę oraz w środku popłochu wycofały się z powrotem do Waszyngtonu. To w środku tej bitwie Thomas Jackson otrzymał prestiżowy ksywka Stonewall, dlatego że jego oddziały dawny na rzecz wojsk Unii w charakterze kamienna ściana[1]. Kongres Stanów Zjednoczonych wewnątrz obawie, ażeby inne stany nie wystąpiły z Unii, wydał 25 lipca tzw. rezolucję Crittendena-Johnsona, która mówiła, że wojna toczy się w środku obronie istnienia Unii, natomiast nie o zdjęcie niewolnictwa.
Generał major George McClellan objął komenda Armii Potomacu 26 lipca (był głównodowodzącym wszystkich armii Unii; na tym stanowisku zastąpił go od tego czasu generał major Henry W. Halleck). Dalsze akcje o większym znaczeniu poprzedni podejmowane na początku 1862 r. Pod wpływem nalegań Lincolna, który żądał podjęcia działań ofensywnych, McClellan wkroczył do Wirginii na wiosnę 1862 r. przez półwysep Wirginia pośrodku rzekami York oraz James na południowy jutrzenka od chwili Richmond. Joseph E. Johnston powstrzymał jego postępy w środku bitwie wobec Seven Pines, nie zważając na że wojsko Unii dotarła nieomalże do bram Richmond. Następnie Robert E. Lee pokonał McClellana do wnętrza bitwie siedmiodniowej plus zmusił go do odwrotu. McClellan, który stracił dużą rozmiary swoich wojsk, nie mógł przyjść na wsparcie drugiej armii Unii dowodzonej wskroś Johna Pope'a, która poniosła porażkę z wojskami konfederackimi dowodzonymi na wskroś Roberta E. Lee. w środku północnej Wirginii w środku drugiej bitwie przy Manassas do wnętrza sierpniu 1862.
Wzmocnieni drugą wygraną przy Bull Run konfederaci zaatakowali północ wewnątrz sile 55 tysięcznej Armii Północnej Wirginii wobec dowództwem Lee. Przekroczyli rzekę Potomak także dostali się do Maryland 5 września. Lincoln polecił wymieszać armię Pope'a z armią McClellana. Do starcia doszło 17 września 1862 poniżej Antietam do wnętrza pobliżu Sharpsburga do wnętrza Maryland. Był to najkrwawszy dzień wewnątrz historii Stanów Zjednoczonych. Armia Lee wycofała się ale z łatwością za sprawą kunktatorstwu McClellana, który mógł wyczerpać armię konfederatów. Taktycznie starcie była remisem. Strategicznie była to krach Konfederacji, bo wojskom Unii udało się ujarzmić jej ofensywę. Dzięki temu zwycięstwu Lincoln poczuł się mocniejszy plus mógł stwierdzić tzw. "Akt emancypacyjny".
Po błędach McClellana komenda po poprzednio objął gen. Ambrose Burnside. Jednak doskonale dowodzone wojska konfederackie rozbiły wojska Unii w środku bitwie przy Fredericksburgiem 13 grudnia 1862; zgon poniosło w tym miejscu 10 tys. żołnierzy z północy. Dowództwo przejął obecnie gen. Joseph Hooker. Także także mężczyzna nie okazał się zdolny do stawienia czoła generałowi Lee plus mimo tego, że posiadał przewagę liczebną w środku stosunku 2:1, został zmyty wewnątrz bitwie przy Chancellorsville do wnętrza maju 1863. To spowodowało kolejną zmianę na stanowisku głównodowodzącego wojsk Unii, którym dzisiaj został gen. George G. Meade.
Lee po razu jednego inny podjął próbę opanowania północy, natomiast został pokonany wewnątrz najkrwawszej również największej bitwie wojny secesyjnej przy Gettysburgiem, która toczyła się w środku dniach od chwili 1 do 3 lipca 1863. Bitwa ta okazała się punktem zwrotnym w środku całej wojnie, bowiem potem inicjatywę przejęły w pełni wojska Unii. Armia Lee straciła 28 tys. ludzi (Meade stracił 23 tys.), została zmuszona do odwrotu do Wirginii również uprzednio przenigdy więcej nie zagroziła zgoła Waszyngtonowi.