Podczas, podczas gdy armie konfederatów odnosiły na wschodzie zwycięstwa jedno zbyt drugim, położenie na zachodzie była w pełni odmienna. Konfederaci zostali wyparci z Missouri przedtem na początku wojny wewnątrz wyniku bitwy wobec Pea Ridge. Najazd Leonidasa Polka na Kentucky zmusił mieszkańców, którzy zanim opowiedzieli się zbyt neutralnością, do opowiedzenia się przeciwko Konfederacji. Nashville w środku Tennessee zostało zdobyte na wskroś wojska Unii na początku 1862. Większa odsetek rzeki Missisipi została otwarta na rzecz Unii wspólnie ze zdobyciem wyspy utwór 10. Nowy Orlean plus rozmiary Luizjany zdobyte zostały w środku maju 1862 od chwili strony morza, co pozwoliło wojskom Unii pchać się do wnętrza górę rzeki. Tylko ufortyfikowane miasto Vicksburg pozostawało niezdobyte oraz uniemożliwiało zapanowaniem ponad całym dorzeczem Missisipi (zobacz więcej: konflikt zbrojny na Missisipi). Drugi napaść konfederatów poniżej dowództwem Braxtona Bragga na Kentucky został odparty na wskroś don Carlosa Buella wewnątrz krwawej bitwie wobec Perryville.
Jedynym bezspornym zwycięstwem konfederatów na zachodzie była walka poniżej Chickamugą wewnątrz Georgii pod granicy z Tennessee, gdzie Bragg posiłkowany wskroś Jamesa Longstreeta pokonał Rosecransa wbrew bohaterskiej obrony George'a H. Thomasa oraz zmusił go do odwrotu do Chattanoogi. Ta przeciwnie zaś została zrazu na wskroś Bragga oblężona.
Głównym sprawcą sukcesów wojsk Unii na zachodzie był gen. Ulysses S. Grant. Zwycięsko wychodził mąż z wielu bitew. Zwyciężył poniżej Fort Henry, przejął kontrolę ponad Tennessee także rzeką Cumberland. Opanował Shiloh, zaś potem zdobył Vicksburg. Pod Chattanoogą wewnątrz Tennessee zmusił wojska konfederatów do opuszczenia tego stanu plus otworzył tym samym drogę do Atlanty – serca Konfederacji.